Zamanın birinde zengin bir aile hem kır gezisi yapmak hem de evin tek çocuğu olan oğullarına kendi zenginlikleri yanında insanların ne kadar fakir olabileceklerini göstermek amacı ile çok fakir bir aileye misafir olur. Birkaç gün gecelerler. Yolculuk bitip eve döneceklerinde baba oğluna sorar: ” İnsanların ne kadar fakir olabileceklerini gördün mü? ” ” Evet” der oğul. ” Peki ne öğrendin, ne ders çıkardın? ” diye sorunca babası, oğul şu cevabı verir:

” Şunu gördüm; bizim evimizde bir köpeğimiz var, onlarınsa dört tane. Bizim bahçemizde bir tane havuzumuz var, onların ise sonsuz akan dereleri. Bizim bahçemizde ithal lambalarımız var çeşit çeşit ama; onlarınsa milyonlarca yıldızı. Bizim görüş alanımız komşumuzun duvarına kadar, onlar ise tüm ufku görüyorlar.” Bu güzel yorumu dinleyen baba hayretler içinde kalır. Çocuk sözlerine şu cümleyi de ekler: ” Babacığım sana çok teşekkür ederim. Ne kadar fakir olduğumuzu gösterdiğin için.”

NOT: Zenginlik; banka hesaplarımızın büyüklüğü ile değil, ufkumuzun ve yaşatabildiğimiz hayallerin büyüklüğü ile ölçülür. Eğer hayallerimiz ve önüne duvar örülemeyen umutlarımız varsa dünyanın en zengin insanı biziz demektir.                                                                                                                                              Ahmet İLDEN